Laat je baby niet huilen

“Laat de baby zo snel mogelijk wennen aan een slaapritme,” adviseerde mijn kraamverzorgster mij 26 jaar geleden bij de geboorte van mijn eerste kind. “Jij bepaalt, niet zij!” We hadden een kamertje ingericht speciaal voor haar met haar ledikantje. Ik luisterde maar naar haar, want zij wist vast meer dan ik. Ik had er in elk geval geen verstand van. Ik liep de hele tijd maar heen en weer tussen onze slaapkamer en de hare en plofte daar op de vloer neer op een kussen om haar te voeden. Als ze dan dezelfde nacht nog een of twee keer kwam, liet ik haar maar huilen. Als het te lang duurde, pakte ik haar toch maar weer op. Ik was zo moe en werd er radeloos van.

Na enkele weken kwam mijn schoonmoeder over uit Algerije. Toen zij ontdekte dat haar kleindochter in een apart kamertje lag, was ze verontwaardigd. Hoe kon ik dit kindje zo aan haar lot overlaten? Ik had geen antwoord behalve dan dat ik herhaalde wat de kraamverzorgster gezegd had. Zij besloot het kind in de weken die daarop volgden naast zich neer te zetten in de nacht, en haar in slaap te wiegen.

Eerlijk gezegd kwam het toen nog steeds niet in mij op, dat zij wel eens gelijk kon hebben. Mijn man zei: “Luister maar naar haar, zij heeft negen kinderen opgevoed.”  Ik besloot haar maar haar gang te laten gaan, zodat we geen ruzie zouden krijgen, want ik had al snel in de gaten dat dit geen vrouw was waar je ruzie mee wilde.

Wist ik veel dat baby’s niet konden manipuleren. Wist ik veel dat baby’s totaal afhankelijk waren van de ouders. Wist ik veel dat de baby’s die aan hun lot worden overgelaten stress zouden ervaren en daardoor later mogelijk hechtings- of andere psychische problemen zouden kunnen krijgen. Wist ik veel dat ik me later erg schuldig zou voelen…

In de weken erop zag ik wel in, dat ze toch wel heel veel wist over wat goed was voor een baby én voor de moeder. Zo wikkelden we haar in voor ze ging slapen, waardoor ze als een roos sliep. Ik ging regelmatig kijken hoe ze er bij lag en wilde haar soms zelfs wakker maken om maar te kunnen voeden. En voor mij kookte mijn schoonmoeder gerechten waardoor mijn baarmoeder sneller herstelde. Terwijl ik at, voelde ik de baarmoeder samentrekken, net zoals dat gebeurde als ik mijn kind zoogde. Ik voelde me steeds meer moeder worden en leerde luisteren naar mijn moederinstinct.

Toen mijn andere kinderen werden geboren, wist ik van tevoren dat ik ze naast me neer zou zetten. Als het huilen aanhield, pakte ik het kindje op en legde het naast mij neer. Vaak vielen we samen naast elkaar in slaap.

Ik heb me er best schuldig over gevoeld naar mijn dochter toe en dit ook naar haar toe uitgesproken. Meerdere keren zelfs. “Mama toch,” heeft ze onlangs nog gezegd, “je wist toch niet beter. En je hebt het later vast wel gecompenseerd. anders ging het niet zo goed met me.”

Laat dat mijn troost zijn en de troost van alle andere moeders die niet naar hun instinct hebben geluisterd. Neem het jezelf niet kwalijk. We hebben het niet geleerd. We wisten niet beter. En we kunnen het goedmaken op zovele manieren!

Een kindertolk geeft je adviezen hoe je de aanwijzingen van je kind concreet kunt toepassen in je leven, relatie, werk of de opvoeding. Ben je nieuwsgierig geworden? Wil jij ook weten welke boodschap jouw kind voor jou heeft? Vul dan het contactformulier in (zie de pagina contact).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s